سرخک چیست؟ چگونه از آن پیشگیری کنیم؟

سرخک یک نوع بیماری عفونی مسری است که باعث پیدایش راش های پوستی

در تمام بدن شده و به سادگی انتقال داده می شود می شود و گسترش پیدا می کند.

عامل سرخک، ویروسی بنام پارامیکسو ویروس است. وقتی بیمار مبتلا به سرخک،

سرفه یا عطسه کند، ویروس سرخک را توسط ذرات کوچک در هوا پخش می کند.

این ذرات تا دو ساعت در هوا یا روی سطح اجسام به صورت فعال باقی می مانند.

کودکی که با این ذرات تماس داشته باشد، چه از طریق هوا یا اجسام، مبتلا خواهد شد.

اگر فرزند شما تا کنون واکسن  را دریافت نکرده یا به بیماری سرخک مبتلا نشده باشد

در صورت تماس با فرد بیمار ۹۰ درصد امکان مبتلا به این بیماری را دارد.

به طور معمول ۱۸ روز طول می کشد تا فرد بعد از اینکه در معرض تماس با ویروس قرار گرفت

اولین علائم بیماری را نشان داد.بیشترین احتمال سرایت این ویروس به دیگران، ۴ روز پیش

از بیرون ریختن دانه ها و جوش ها و چهار روز پس از آن است.

علائم بیماری سرخک

اولین علائم سرخک شبیه به علائم سرماخوردگی شدید مثل تب شدید، آبریزش بینی،

گلودرد و سرفه های خشک است. ممکن است غدد لنفاوی در گردن شما ورم کنند.

همچنین احساس خستگی شدید، اسهال و قرمزی و درد در چشم ها داشته باشید.

در حالی که کم کم این علائم رو به بهبود می روند شما با لکه های قرمز کوچکی در داخل

دهانتان روبرو می شوید و به دنبال آن دانه های پوستی سراسر بدن شما را در بر خواهند گرفت.

وقتی که افراد بزرگسال به سرخک مبتلا می شوند، علائم آنها نسبت به کودکان شدید تر بوده

و احساس ناراحتی بیشتری می کنند.

علائم سرخک معمولا ۸ تا ۱۰ روز بعد از روزی که در معرض ویروس قرار گرفته اید بروز خواهند کرد.

به این مرحله، مرحله کمون گفته می شود.

واکسن سرخک

واکسیناسیون نقش مهمی در کاهش شدید موارد ابتلا به این بیماری داشته است.

واکسیناسیون برای پیشگیری از ابتلا به بیماری سرخک

واکسن حاوی سرخک می تواند از سرخک جلوگیری کند که عمدتا به عنوان واکسن ترکیبی

از واکسن های سرخک – سرخجه – اوریون تجویز می شود. واکسن ترکیبی سرخک – سرخجه –

اوریون- واریسلا  برای کودکان ۱۲ ماهه تا ۱۲ ساله برای حفاظت در برابر سرخک، اوریون، سرخجه

و آبله مرغان استفاده شود واکسن سرخک تک آنتی ژنی در دسترس نیست.

پیشگیری از بیماری سرخک

یک دوز واکسن  MMR حدود ۹۳٪ در جلوگیری از سرخک تأثیر می گذارد؛ و دو دوز آن تقریباً ۹۷٪ مؤثر است.

تقریباً هر کسی که به جزء سرخک اولین دوز واکسن MMR در سن ۱۲ ماهگی یا بیشتر پاسخ نمی دهد

و به دوز دوم پاسخ خواهد داد؛ بنابراین، دوز دوم MMR برای رسیدگی به نارسایی دوز اول واکسن تجویز می شود.

توصیه هایی در مورد استفاده از واکسن سرخک فرزندان

توصیه می شود واکسیناسیون در دوران کودکی برای واکسن MMR با شروع اولین دوز در ۱۲ تا ۱۵ ماهگی

و دوز دوم در ۴ تا ۶ سالگی یا حداقل ۲۸ روز بعد از اولین دوز تزریق شود. در ایران و در برنامه کشوری

واکسیناسیون دوز اول واکسیناسیون در ۱۲ ماهگی و دوز دوم در ۱۸ ماهگی تزریق می شود.

​

عوارض جانبی واکسن سرخک، سرخجه و اوریون

اکثر کودکان پس از تزریق واکسن سرخک، سرخجه  و اوریون کاملاً سالم می مانند.

گر چه امکان دارد درصد کمی از کودکان از عوارض جانبی زیر رنج ببرند:

این را میدانید :  نشانه های فرد مبتلا به بیماری سادیسم

سرخی موقت و تورم در محل تزریق

کج خلقی و تب خفیف برای یکی دو روز

امکان دارد برخی کودکان بین ۷ تا ۱۱ روز بعد از تزریق واکسن سرخک، سرخجه و اوریون ، سرخک بسیار

خفیفی بگیرند که حدود دو یا سه روز طول بکشد. از میان هر ۵۰ کودک یک کودک، دو تا ۴ هفته پس از

تزریق واکسن سرخک، سرخجه و اوریون، اوریون خفیفی می گیرد که یک یا دو روز طول می کشد.

در موارد نادر، امکان دارد کودک تقریباً دو هفته پس از تزریق واکسن سرخک، سرخجه و اوریون،

جوش های کبود کوچکی بزند. و همچنین احتمال کمی وجود دارد که کودکتان، ۶ تا ۱۱ روز بعد از تزریق واکسن سرخک،

سرخجه  و اوریون، به تشنج مبتلا گردد. در موارد شدید، ممکن است کودک بلافاصله بعد از تزریق واکسن سرخک،

سرخجه و اوریون، از ابتلا به آنافیلاکسی رنج ببرد.

داروهای درمان سرخک

بیماری سرخک درمان خاصی ندارد. ولی برای پایین آوردن تب بیمار از استامینوفن و ایبوبروفن استفاده می شود.

بعضی تحقیقات هم تأثیر خفیف ویتامین آ در کاهش علایم و کاهش مرگ و میر مبتلایان به سرخک را نشان داده است.

برخی افراد هم ممکن است به سینه پهلو و بیماری های عفونی مبتلا شوند که در آن صورت

داروهای آن بیماری ها برایشان تجویز خواهد شد.

متخصص ارتوپدی

ارتوپدی چیست؟

ارتوپدی Orthopedics شاخه‌ای از جراحی است که در حیطه سیستم حرکتی بدن

فعالیت دارد. سیستم حرکتی شامل استخوان‌ها، مفاصل، عضلات و دیگر بافت‌هایی

است که در اندام های حرکتی وجود دارند.

کلمه ارتوپدی ریشه یونانی داشته و اولین بار آنرا آقای نیکولاس آندری Nicolas Andry

در سال ۱۷۴۱ میلادی از ادغام دو لغت ارتو Orthos به معنای صاف و مستقیم و لغت پدی

Paideion به معنای کودک و بچه درست کرد. علت این ترکیب آن بود که در ابتدا ارتوپدی

بدنبال صاف کردن اندام‌ها در بچه هایی بود که دست و پا یا ستون فقرات کج داشتند.

تصویر درخت کج بسته شده به یک تیرک نماد ارتوپدی است.

​

درخت نماد ارتوپدی

متخصص ارتوپد چه بیماری‌هایی را درمان می‌کند؟

متخصص ارتوپدی که به آن متخصص استخوان و مفاصل یا جراح استخوان و مفاصل

یا ارتوپد هم می‌گویند سعی می‌کند تا با استفاده از روش‌های جراحی و غیر‌جراحی

به درمان مشکلات سیستم حرکتی بدن اهتمام ورزد. مشکلاتی مانند:

• آسیب‌های استخوان‌ها و مفاصل بدنبال ضرباتی مثل شکستگی، در رفتگی، کشیدگی
• و رگ به رگ شدن، پاره شدن تاندون‌ها و رباط‌ها و …
• آسیب‌های ورزشی
• خراب شدن مفاصل بدن مثل آرتروز و ساییدگی مفصل
• عفونت اندام‌ها
• تومورهای استخوان و بافت‌های نرم اندام
• بیماری‌های مادرزادی اندام‌ها
• آسیب به منیسک و عصب
• پوکی استخوان
• تومورهای استخوان و مفصل
• عفونت‌های استخوان و عفونت‌های مفصل
• بیماری‌های مادرزادی استخوان و مفصل
• تغییر شکل‌های استخوان و مفصل

اعمال جراحی ارتوپدی

درمان‌های مختلفی به توسط متخصصین ارتوپدی انجام می‌شود که شایع‌ترین آنها عبارتند از:

• جااندازی بسته شکستگی استخوان و مفصل و سپس گچ‌گیری

• جااندازی باز شکستگی‌های استخوان و مفصل و سپس بیحرکت کردن آن یا پیچ و پلاک یا میله داخل استخوانی

• استئوتومی استخوان و تصحیح تغییر شکل‌های استخوان

• درمان جراحی عفونت‌های استخوان و مفصل

• بلند کردن و کوتاه کردن استخوان

• قطع کردن استخوان و انجام جراحی آمپوتاسیون یا قطع عضو

• اپی فیزیودز

• نمونه برداری از استخوان و مفصل

• خارج کردن تومورهای استخوانی و بافت نرم اندام

• پیوند استخوان برای درمان جوش نخوردگی شکستگی ها

• ترمیم آسیب های اعصاب اندام

• اصلاح شکل مفصل با انجام استئوتومی یا آزاد کردن بافت نرم داخل و خارج مفصل

• اصلاح دامنه حرکتی مفصل

• بازسازی پارگی های رباط

• ترمیم و بازسازی تاندو‌ن‌‌های اطراف مفصل

• ترمیم یا دیگر اعمال جراحی روی منیسک

• ترمیم آسیب‌های غضروف مفصل

• خشک کردن و آرترودز مفصل

• تعویض مفصل یا آرتروپلاستی

تحصیل رشته‌ی ارتوپدی

در ایران افرادی که مدرک دکترای پزشکی دارند با طی یک دوره تخصصی چهار ساله در دانشکده‌های

پزشکی مدرک تخصصی ارتوپدی را دریافت می‌کنند. دوره چهار ساله تخصصی ارتوپدی را دوره

رزیدنتی Residency میگویند و پزشکی که در حال طی این دوره است را رزیدنت Resident می‌نامند.

پس از طی این دوره چهار ساله از فرد رزیدنت امتحانی به نام بورد تخصصی ارتوپدی Orthopedic board

گرفته می‌شود و کسانی که در این امتحان قبول می‌شوند را صاحب بورد تخصصی می‌نامند.

به علت گسترش انفجارگونه علوم در همه شاخه‌ها من جمله ارتوپدی، پزشکی ارتوپدی به زیر

شاخه‌هایی تقسیم شده است و بسیاری از متخصصفیزیین ارتوپدی فعالیت کاری خود را به یک زیر شاخه

محدود کرده‌اند. آنها به این طریق سعی می‌کنند بیشترین تمرکز خود را در یک زمینه بگذارند تا علم

و تجربه بیشتری را در آن زمینه کسب کنند. این زیر شاخه ها عبارتند از:

• جراحی دست

• جراحی شانه و آرنج

• جراحی ستون‌ مهره

• جراحی لگن و مفصل ران

• جراحی زانو

• جراحی پا

• جراحی ارتوپدی کودکان

• حراجی تومورهای سیستم حرکتی

• جراحی تروما و آسیب‌های اسکلتی

• جراحی آسیب‌های ورزشی

البته همه زیر شاخه های تخصصی ذکر شده فقط محدود به ارتوپدی نیستند. بطور مثال متخصصین

جراحی عمومی هم یک زیر شاخه تخصصی بنام جراحی دست دارند و یا متخصصین جراحی اعصاب

هم اعمال جراحی ستون فقرات را انجام می‌دهند.

در بعضی از این زیر شاخه‌ها و در بعضی از کشورها دوره های تخصصی چند ماهه تا یک ساله‌ای وجود دارد

که به آنها فلوشیپ Fellowship میگویند. متخصصین ارتوپدی با گذراندن این دوره‌ها در دانشکده‌های پزشکی،

سعی می‌کنند مهارت‌های عملی خود را در درمان بیماری‌های یک زیر گروه تخصصی خاص بیشتر کنند.

حسادت در کودکان و ۱۰راه برای از بین بردن آن

کدام اشتباهات والدین باعث ایجاد حسادت در کودکان می ‌شود؟

حسادت حسی است که آرام وارد زندگی کودکتان می شود. انواع حسادت در کودکان نسبت به دوستان،

خواهر و برادر یا هم کلاسی ها صورت می گیرد. مثلا خیلی ساده وقتی دوستش وسایل بازی جدیدی می خرد

امکان دارد موتور حسادت روشن بشود. هنگامیکه حسادت در کودکان شکل می گیرد، والدین هر کاری که از

دستشان برمی آید انجام می دهند تا این احساسات منفی پیش از جدی شدن و بزرگ تر شدن کودک از فرزندشان

دور شود. ما را همراهی کنید تا در این نوشته درباره حسادت در کودکان صحبت می کنیم و یاد بگیریم چگونه

حسادت را در کودکان از بین ببریم.

​

کدام اشتباهات والدین باعث ایجاد حسادت در کودکان می ‌شود؟

برخی رفتارهای والدین موجب شعله‌ورشدن آتش حسادت در کودک می‌شود. اشتباهات والدین

بعضا محرکی قوی برای این موضوع است. در ادامه، نمونه‌ای از این اشتباهات مطرح شده است:

بعضی از رفتارهای والدین باعث شعله ور شدن آتش حسادت در کودک می گردد. بطوری که اشتباهات

والدین و پرستار کودک تحریک کننده قوی برای این موضوع است. در ادامه نمونه ای از این اشتباهات مطرح شده است:

1. مقایسه با دیگران

یکی از اشتباهات سخت والدین و پرستار کودک با دیگران است. مقایسه کار بسیار نابخردانه ای است.

هیچ وقت نباید فرزند خودتان را با دیگران مقایسه کنید. برای اینکه مقایسه فقط باعث شکل گیری حسادت

در دل کوچک کودکتان فرزندتان می شود و نتیجه آن رقابت جویی دروغی و کم شدن اعتماد به نفس در کودکان است.

2. لوس کردن کودک

در صورتیکه فرزندتان را بیش از اندازه لوس و نازپرورده بار بیاورید ممکن است ایجاد حسادت را در او بیشتر کنید.

به طوری که احساس می کند بی رقیب است و هم چیز متعلق به شخص اوست. در نتیجه وقتی با کودک

جدیدی از اطرافیان برخورد می شود یا فرزند جدیدی به خانواده اضافه می گردد، احساس ناامنی می کند

و رقیب تازه را دلیل این ناامنی می داند. ممکن است در چنین شرایطی ابتلای کودک به افسردگی وجود دارد.

هنگامیکه کودک به خواسته های خود دست پیدا نمی کند، احساس حقارت کرده و این احساس در مراحل

رشد با او همراه خواهد شد.

3. رفتارهای استبدادگونه والدین

کنترل بیش ‌ازحد نیز یکی دیگر از اشتباهات بزرگ والدین است که باعث حسادت در کودکان می‌ شود.

وضع قوانین و مقررات سفت ‌وسخت در خانه بدون ذکر دلایل و علت‌های چنین محدودیت ‌هایی باعث

شعله‌ ورشدن حسادت می گردد. زیرا در چنین محیطی فرزندی با اعتماد به نفس پایین رشد خواهد کرد

و نسبت به دیگر هم سالانش احساس بی ‌ارزشی می‌ کند. در نهایت این احساسات منفی باعث بروز

حسادت خواهد شد.

4. مراقبت و رسیدگی بیش از حد

از دیگر رفتارهای اشتباه والدین که باعث حسادت در کودکان می شود، مراقبت و رسیدگی بیش از حد است.

بطوریکه مراقبت و رسیدگی زیاد همیشگی نمی باشد و بالاخره روزی می رسد که کودکتان به طریقی باید

به جامعه راه پیدا کند و دیگر خبری از مراقبت و رسیدگی نخواهد بود. کودکتان به تنهایی وارد محیطی می گردد

که به زعم او وحشی و بی رحم است. در این حالت او تنها، منزوی و خجالتی می شود و وقتی کودک دیگری

را می بیند که این ضعف ها را ندارد، حس حسادت در او بوجود می آید.

5. ایجاد رقابت ناسالم

مجبور کردن کودک به انجام کارهایی که دیگر هم سن و سالانش انجام می ‌دهند و مقایسه نتایج باعث ایجاد

رقابت ناسالم می ‌شود. باید در نظر داشته باشید که استعداد و توانایی افراد با یکدیگر متفاوت است. مثلا اگر

کودک خود را در زمینه ورزشی با کودک دیگری که استعداد بیشتری دارد مقایسه کنید، حس حسادت ناشی

از رقابت بی ‌مورد را در دل او خواهید انداخت.

6. ترتیب تولد فرزندان

گاهی‌اوقات ترتیب تولد فرزندان در میزان توجهی که از والدین دریافت می ‌کنند، نقش مهمی دارد. مثلا وقتی

پس از اولین فرزند، کودک جدیدی به خانواده اضافه می ‌شود، فرزند بزرگ‌ تر احساس می ‌کند توجه بیشتر

والدین به کودک جدید باعث تغییر موقعیت او می‌ شود.

نشانه‌های حسادت در کودکان و بزرگسالان چیست؟

کودکتان وقتی در سنین پایین با دیگران بازی می کند، امکان تشخیص حسادت در او وجود دارد. کودک حسود

این احساس خود را با کتک زدن و آزار دیگران در قالب بازی ابراز می کند. حسادت در بزرگسالان بیشتر به چشم

می آید. چون بزرگترها بیشتر در این باره صحبت می کنند و می خواهند بر سر راه موفقیت شخصی که به او

حسادت می کنند، سنگ بیندازند.

رادیولوژی چیست و آیا برای بدن ما مضر است ؟

رادیولوژی تشخیصی چیست و برای چه چیزهایی استفاده و کاربرد دارد؟

تکنولوژی مدرن وقتی برای تشخیص وضعیت یک بیمار می آید، گزینه های زیادی به

پزشکان می دهد.برخی از تکنیک ها تهاجمی هستند، برخی دیگر اکتشافی هستند

و برخی دیگر غیر تهاجمی.​

بخش تشخیصی به گروهی از روش ها اشاره دارد که از روش های غیر تهاجمی برای

شناسایی و نظارت بر بیماری های ویژه ای استفاده می کنند. در این بخش از سلامت

هومینوبه توضیحاتی جامع پیرامون رادیولوژی خواهیم پرداخت و می گوییم کهرادیولوژی،

علم روش های مختلف تصویربرداری از بدن انسان است که در علم پزشکی به خدمت

گرفته می شود تا تشخیص بیماری ها، سریع تر و با دقت بالاتری انجام گیرد.

​

رادیولوژی و تصویر برداری

بخش رادیولوژی به رشته پزشکی اشاره دارد که از اسکن تصویر غیر تهاجمی برای

تشخیص بیمار استفاده می کند. تست ها و تجهیزات مورد استفاده گاهی اوقات شامل

دوزهای پایین تشعشع برای ایجاد تصاویر بسیار دقیق از یک منطقه است.

نمونه هایی از رادیولوژی تشخیصی شامل:

• رادیوگرافی (پرتو ایکس)
• اولتراساند
• تومورگرافی کامپیوتری (CT) اسکن
• تصویرسازی تشدید مغناطیسی (MRI)
• اسکن پزشکی هسته ای

رادیولوژیمی تواند برای شناسایی طیف وسیعی از مشکلات مورد استفاده قرار گیرد.

استخوان های شکسته، بیماری های قلبی، لخته های خونی و شرایط دستگاه گوارش

تنها چند مشکل هستند که می توانند با تصویربرداری تشخیصی شناسایی شوند.

علاوه بر شناسایی مشکلات، پزشکان می توانند از رادیولوژی تشخیصی برای نظارت بر

نحوه واکنش بدن شما به درمان فعلی استفاده کنند. همچنین می تواند برای بیماری

هایی مثل سرطان سینه و سرطان روده، پرده بر بکشد.

تکنولوژی مورد استفاده در رادیولوژی

تکنولوژی و ماشین آلات مورد استفاده در رادیولوژی در روش های مختلف، متفاوت است.

برخی از تشعشع استفاده می کنند در حالی که برخی دیگر این کار را نمی کنند.

رایج ترین ماشین هایی که در رادیولوژی به کار می روند، عبارتند از:

ماشین اشعه ایکس: استفاده از اشعه ایکس، نوعی تابش الکترومغناطیسی برای

ساخت تصاویر داخل بدن بدون ایجاد شکاف.

سی تی اسکنر: از تجهیزات اشعه ایکس برای ایجاد توالی از تصاویر مقطعی از بدن استفاده

می شود. اغلب زمانی که پزشک از تصاویر بسیار مفصلی نیاز دارد تا منبع مشکل را شناسایی

کند، به خصوص در بافت نرم از این نوع استفاده می کنند.

دستگاه ام آر آی: از میدان مغناطیسی به جای تابشی برای تولید تصاویر داخل بدن استفاده

می کند. برای بخش هایی از بدن استفاده می شود که سی تی اسکنرها نمی توانند

تصاویر واضحی از قبیل استخوان تولید کنند.

برخی از تست های تشخیصی ممکن است نیاز به ترکیبات شیمیایی و یا مواد شیمیایی

برای تزریق به یک نمای شفاف از رگ های خونی شما داشته باشند. تست های دیگر ممکن

است به بی هوشی و بی حسی موضعی داشته باشند تا دکتر به روشنی این مشکل را مشخص کند.

رادیولوژی مداخله

رادیولوژی مداخله از فن آوری تصویربرداری از قبیل سی تی اسکن، ام آر آی و اولتراساند برای

کمک به هدایت روش های پزشکی استفاده می کند. این فن آوری نیاز به عمل جراحی و حوزه

برای تشخیص و درمان بیماری های خاص را از بین می برد. در عوض، بیماران اغلب در طی این

روند یا تحت آرامش بسیار خفیف بیدار می مانند.

کاربردهای رایج رادیولوژی مداخله شامل موارد زیر است:

• درمان سرطان ها
• درمان انسداد در شریان ها یا رگ ها
• درمان درد کمر
• درمان مشکلات کبدی و کلیوی

رادیولوژیست مداخله در رادیولوژی بسیار متخصص هستند و آموزش و تجربه اضافی برای

ایمن و دقیق این روش ها دارند.

عوارض جانبی پرتو درمانی

پرتو درمانی، درمانی برای انواع زیادی از سرطان هاست. اما مانند سایر درمان ها، اغلب

منجر به عوارض جانبی می شود. اینها برای هر فرد متفاوت هستند. آن ها به نوع سرطان،

محل آن، میزان تشعشع درمانی و سلامت عمومی شما بستگی دارند.

چرا پرتو درمان باعث عوارض جانبی می شود؟

مقادیر بالایی از پرتو درمانی برای از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می شود.

عوارض جانبی اتفاق می افتد چون درمان تشعشع می تواند به سلول های سالم و بافت های

نزدیک محل درمان آسیب برساند. امروزه پیشرفت های عمده ای در تکنولوژی تشعشع وجود

دارد و به طور دقیق تری انجام می شود و منجر به اثرات جانبی کمتری می شود.

برای برخی افراد، پرتو درمانی باعث ایجاد چند عارضه جانبی می شود. برای بعضی، عوارض

جانبی بسیار شدیدتر است. واکنش ها معمولاً در طول هفته دوم یا سوم درمان شروع می شوند.

آن ها ممکن است چند هفته پس از درمان نهایی به مدت چند هفته دوام بیاورند.

آیا عوارض جانبی پرتو درمانی می تواند پیش گیری یا درمان شود؟

بله. تیم مراقبت سلامتی شما می تواند به شما کمک کند جلوی بسیاری از عوارض جانبی

را بگیرید. پیش گیری و درمان تاثیرات جانبی، بخش مهمی از درمان سرطان است. این نوع

مراقبت تسکین دهنده درمان نام دارد.

عوارض جانبی عمومی معمول پرتو درمانی

پرتو درمانی یک روش درمانی محلی است. بنابراین، تنها بر روی ناحیه بدن که در آن تومور قرار

دارد، تاثیر می گذارد. به عنوان مثال، افراد معمولاً موی خود را از پرتو درمانی از دست نمی دهند.

اما اگر پرتو درمانی روی بخشی از بدن است که مو رشد می کند، مانند پوست سر، فرد ممکن

است ریزش مو داشته باشد.

خستگی: خستگی در تمام مدت. میزان خستگی بستگی به این دارد که آیا درمان های دیگری

مثل شیمی درمانی انجام می دهید یا خیر. بیشتر در مورد نحوه کنار آمدن با خستگی یاد بگیرید.

عوارض جانبی بلند مدت: اغلب عوارض جانبی بعد از درمان از بین می روند. اما برخی ادامه

می دهند، برمی گردند، یا بعداً توسعه می یابند. این عوارض جانبی ممکن است شامل توسعه

دومین سرطان است. با این حال، خطر داشتن دوباره سرطان به دلیل کاهش اشعه، پایین است.

این خطر اغلب کوچک تر از مزایای درمان سرطان اولیه و فعلی است.

مشکلات پوستی: برخی از افرادی که اشپرتوعه درمانی می کنند، خشکی، خارش، تاول و یا

پوست را تجربه می کنند. اما این عوارض جانبی اغلب به آن بستگی دارد که کدام بخش از بدن

پرتو درمانی می شود. اگر مشکل پوستیتان زیاد شده، آن ها معمولاً چند هفته پس از پایان درمان

پایان می یابند. اگر آسیب پوستی به یک مشکل جدی تبدیل شود، ممکن است پزشک برنامه درمانی

خود را تغییر دهد.

عوارض جانبی خاص جایی که پرتو درمانی می شود

علاوه بر اثرات جانبی عمومی، برخی عوارض جانبی درمان به نوع و مکان تابش بستگی دارد.

سر و گردن: اگر پرتو درمانی به سمت سر و یا گردن فرد نشانه گرفته شود، ممکن است این عوارض جانبی را تجربه کنند:

• دهان خشک
• زخم گلو و لثه
• سختی قورت دادن
• سفتی فک
• حالت تهوع
• نوعی ورم به نام لنفادم

• پرتو درمانی سر و گردن چه عوارضی دارد؟

  پوسیدگی دندان: در طول درمان سرطان بیشتر در مورد سلامتی دندان بیاموزید.

  قفسه سینه:

  درمان اشعه با هدف سینه می تواند باعث ایجاد این عوارض جانبی شود:

  • سختی در قورت دادن
  • تنگی نفس
  • زخم سینه یا نوک سینه
  • سفتی شانه
  • سرفه، تب، پری در سینه
  • این پدیده می تواند از ۲ هفته تا ۶ ماه پس از پرتو درمانی رخ می دهد.
  • فیبروز پرتو، زخم ریه توسط پنومونیت درمان نشده، ایجاد می شود. متخصص انکولوژی
  • تشعشع می دانند که چگونه ریسک فیبروز در فرآیند برنامه ریزی را کاهش دهند.

  • سرفه و تنگی نفس از عوارض پرتو درمانی قفسه سینه

    شکم و معده: پرتو درمانی با هدف شکم و یا معده ممکن است موجب این عوارض جانبی شود:

    • تهوع و استفراغ
    • اسهال

    این نشانه ها احتمالاً بعد از درمان از بین خواهند رفت. پزشکتان می تواند داروها را برای این عوارض

  • جانبی تجویز کند و ایجاد تغییراتی در رژیم غذایی شما می تواند ناراحتی شما را کاهش دهد.

    لگن: پرتو درمانی با هدف لگن می تواند باعث ایجاد این عوارض جانبی شود:

    • اسهال
    • خونریزی مقعد
    • بی اختیاری
    • سوزش مثانه

    علاوه بر این، پرتو درمانی به لگن می تواند موجب بروز علائم مختلفی برای مردان و زنان شود.

  • عوارض جانبی پرتو درمانی با هدف لگن

    عوارض پرتو درمانی در مردان:

    • مشکلات جنسی، مانند اختلال عملکرد نغوظ.
    • کاهش میزان اسپرم و کاهش فعالیت اسپرم از پرتو درمانی به اندام های جنسی یا پروستات.
    • این ممکن است بر توانایی پدر شدن تاثیر بگذارد. در مورد راه هایی برای حفظ باروری خود یاد بگیرید.

    عوارض پرتو درمانی در زنان:

    • تغییرات در قاعدگی مانند توقف زمان قاعدگی
    • علائم یائسگی، نظیر خارش واژینال، سوختن و خشکی
    • ناباروری، که ناتوانی در ایجاد کودک و یا حفظ بارداری است، اگر هر دو تخمدان ها پرتو درمانی
    • دریافت کنند. در مورد راه هایی برای حفظ باروری خود یاد بگیرید.

    • پرتو درمانی چه خطراتی برای زنان دارد؟

      تابش دوباره:

      • به یاد داشته باشید که تابش اشعه، نوعی آفتاب سوختگی شدید است.
      • اگر چه نادر است اما، زمانی اتفاق می افتد که انواع خاصی از شیمی درمانی در طول یا کمی
      • پس از درمان پرتو خارجی رخ می دهد.
      • جوش هایی در قسمتی از بدن ظاهر می شود که تشعشع دریافت می کند. نشانه ها ممکن
      • است شامل قرمزی، مهربانی، تورم، زخم های مرطوب و پوست پوست شده باشند.
      • به طور معمول، این عوارض جانبی در عرض چند روز یا چند هفته بعد از شروع پرتو درمانی شروع
      • می شوند. اما همچنین می تواند ماه ها یا سال ها بعد هم ادامه یابند. پزشکان با استفاده از
      • داروهایی که کورتیکواستروئیدها نامیده می شوند، درمان می کنند. به ندرت پیش می آید که صبر
      • کنید تا پوستتان بهبود یابد و سپس ادامه شیمی درمانی انجام شود.

      مقابله با عوارض جانبی پرتو درمانی:

      تجربه همه افراد با درمان سرطان متفاوت است. قبل از شروع با پزشک یا پرستار خود در مورد عوارض

    • جانبی ممکن صحبت کنید. همچنین مهم است که به صحبت کردن با تیم مراقبت بهداشتی خود
    • در طول برنامه درمان خود ادامه دهید.

      گزینه های زیادی برای مدیریت اثرات جانبی وجود دارد. ارائه کنندگان خدمات بهداشت و سلامت شما

    • باید بدانند که شما آن ها را تجربه می کنید تا به شما کمک کنند احساس بهتری داشته باشید.
    • 
      

همراه زائو (Doula) یا ماما (Midwife): تفاوت چیست؟

ماما : اگر شما برای اولین بار بارداری را تجربه می کنید احتمالا برایتان سوال است

که آیا دنبال یک ماما باشید یا پشتیبان مادر. تحت هدایت ماما و پشتیبان، شما از نظر

احساسی حمایت می شوید و می توانید پاسخ هر گونه سوال مربوط به بارداری، زایمان،

و مراقبت پس از زایمانتان را پیدا کنید. اگر در مورد اینکه باید پشتیبان یا ماما را انتخاب کنید

شک داردی، در اینجا به شما کمک خواهیم کرد.

​

پشتیبان یاهمراه زائو  کیست؟

پشتیبان در واقع کارشناسی است که برای کمک به مادر قبل، در طول و پس از زایمان

آموزش دیده است. نقش اصلی Doula درواقع مراقبت از آسایش و راحتی مادر است، در

حالی که دیگر کارکنان پزشکی روی هر دوی مادر و کودک تمرکز می کنند. شما می توانید

از Doula به عنوان مشاور یا آموزش دهنده در هنگام زایمان استفاده کنید.

Doula  چه می کند؟

یک Doula به شما کمک خواهد کرد:

• بسیاری از زنان تصمیم می گیرند از حمایت Doula برای کمک به آنها در دوران بارداری و زایمان
•  استفاده کنند. Doula به شما کمک می کند اطلاعات زیادی درمورد زایمان و بدنیا آمدن کودک
• کسب کنید.
• به شما نشان می دهد که آیا انقباضات شما واقعی هستند یا خیر.
• راهنمایی doula برای زایمان به شما کمک می کند که به درستی تنفس کنید و تغییر
• وضعیت دهید. او همچنین:
• حمایت عاطفی و کمک به احساس امنیت را برایتان فراهم می کند.
• در مواقعی که اضطراب یا ترس دارید، به شما در حفظ آرامش کمک می کند.
• Doula پس از زایمان به شما کمک می کند تا از کار و مراقبت از نوزاد تازه بدنیا آمده آگاه شوید.
• او همچنین در کارهای خانه و دیگر کودکانتان به شما کمک خواهد کرد.
• Doula  پس از زایمان نیز به سلامت و مسائل پرستاری و فیزیکی شما توجه خواهد کرد.
• او یکی از اولین افرادی است که می توانید برای سوال درمورد خودتان و کودکتان با او تماس بگیرید.
• به شما کمک می کند با مشکلات کودک و اضطراب پس از زایمان مقابله کنید.

آموزش و مدرک Doula دولا

قبل از کار با مادران باردار، هر Doula باید گواهینامه بگیرد. معیارهای آموزش Doula در

کشورها و ایالت های مختلف متفاوت است.

چیزی که شما باید بدانید این است که اگر چه داشتن یک Doula  شما آرام  می کند، اما او

نمیتواند به اندازه ماما به شما کمک کند. Doulaها هیچ آموزش رسمی پزشکی ندارند و

نقش آنها تنها مشاور ای است.

Doula قادر نخواهد بود دارو و یا دیگر توصیه های پزشکی را در هر جنبه از کار برای شما داشته

باشد. او به عنوان مدافع شما عمل می کند و او آنجا است تا شما احساس بهتری داشته باشید

و مطمئن شوید که نظرات شما شنیده می شود.

ماما کیست؟

بر خلاف Doula، که تنها نقش هدایتی و حمایتی دارد، نقش ماما بیشتر پزشکی است.

ماماها، می توانند مرد و زن باشند، از شغل پرستاری شروع می کنند و سپس باید برای

کارشان گواهینامه بگیرند.

ماما چه کاری انجام می دهد؟

ماماها متخصصین پزشکی هستند. آنها مجهز و واجد شرایط برای کمک به پزشکان در طول

زایمان هستند، اما در زایمان های خانگی خودشان به تنهایی نیز می توانند بچه را بدنیا بیاورند.

همانطور که می بینید، ماما یک حرفه ای بسیار مهارت است که دارای دانش پزشکی و عملی

در زایمان است. ماما برای کارهای زیر واجد شرایط است:

• مراقبت مادر قبل از زایمان.
• آماده شدن برای تحویل به بخش سزارین.
• انجام سونوگرافی مادر.
• CTG و سایر دستگاه های مورد استفاده برای نظارت بر مادر و نوزاد را کنترل می کند.
• داروی ضد درد می دهد
• اپیدورال می دهد
• کودک را از طریق واژینال به دنیا می آورد.
• اپیزیوتومی انجام می دهد و بخیه می زند و غیره

آموزش ماما و صدور گواهینامه ماما

همانطور که می بینید، وظایف ماما بسیار پیچیده تر و از نظر پزشکی دشوارتر از آنهایی است

که از  انجام می دهد.

ماما باید در هر زمان فرآیند زایمان بتواند ورود کند و به پزشک متخصص ملحق شود. با این حال،

ماما همانند یک متخصص زنان و زایمان نیست.

با این حال، ماماها، پزشکان، پرستاران و doula ها در طول زایمان به عنوان یک تیم کار می کنند.

به همین دلیل جای تعجب نیست که یک پزشک نظرات ماما را هم بپرسد و یا درخواست مشاوره و مراجعه کند.

آیا شما باید بین doula دولا و ماما انتخاب کنید؟

نه. شما می توانید انتخاب کنید که هر دو، هیچ کدام و یا فقط یکی از دو را داشته باشید.

برای شما مهم است که بدانید که ماماها و doula ها دو شغل کاملا متفاوت را انجام می دهند.

اغلب این سردرگمی ناشی از همپوشانی دانش و ارتباط نزدیک بین این دو قبل و بعد از زایمان است.

با این حال، مشاوره و تایید نظرات یکدیگر و واجد شرایط بودن برای انجام مراقبت های پزشکی /

پس از زایمان دو چیز متفاوت است. تفاوت بین ماما و doula را می توان در چند مورد خلاصه کرد:

ماما یک حرفه پزشکی است که تخصص آن شبیه به یک دکتر است.

Doula یک دستیار و یک مشاور است که تنها با هدف حمایت از مادر کار می کند.

در حالی که لازم نیست که در دوران زایمان و پس از زایمان doula را در کنار خود داشته باشید

اما داشتن ماما به دلایل متعدد مفید است. ماماها اغلب بیشتر از پزشکان در دسترس هستند

و خدماتشان  برای ویزیت و صحبت با شما رایگان است و  هر زمان که دچار نگرانی های پزشکی

هستید، می توانید آنها را ملاقات کرده و یا تماس بگیرید.

ماماها زمانی که پزشک در دسترس نیست در کنار شما هستند و می توانند سلامت شما و نوزاد

را بررسی کنند. در بسیاری از کشورها و بیمارستان ها پزشکان با چندین بیمار کار می کنند و

همیشه نمی توانید در آنجا به آنها دسترسی داشته باشید.

تعداد بسیار کمی از پزشکان در تمام مدت کار در کنار مادر قرار دارند که می تواند برای مدت طولانی

ادامه یابد. مامای شما می تواند در صورت عدم وجود پزشک کمک کند و در صورت نیاز به آنها

سریعا به آنها ارجاع دهد.

درک تفاوت بین دوولا و ماما به شما کمک خواهد کرد تا بهترین تصمیم را بگیرید. در هنگام برنامه

ریزی برای زایمان به موارد زیر توجه داشته باشید:

شما مجبور نیستید انتخاب کنید

شما می توانید هردوی ماما و doula را داشته باشید. اگر بخواهید یک تیم حمایتی در یکی از مهم ترین

روزهای زندگی خود داشته باشید، شایسته آن هستید که کارکنان امور بهداشتی را که به تمام

سوالات در مورد کار، ترس و وحشت شما پاسخ خواهند داد در اختیار داشته باشید.

به این معنا است اگر احساس می کنید که به آنها نیازی ندارید می توانید آنها را نداشته باشید.

داشتن ماما توصیه می شود زیرا آنها برای ارائه مراقبت های پزشکی بسیار واجد شرایط هستند.

با این حال، شما می توانید تصمیم بگیرید که آیا به doula نیاز دارید یا نه.

اگر از نظر احساسی و مشاوره های فردی دیگر نیاز به کمک نداشته باشید و خودتان بتوانید

کارهایتان را انجام دهید احتمالا به doula نیازی ندارید.

اطمینان حاصل کنید که تصمیمتان بر اساس آنچیزی است که خودتان می خواهید و راحتی

خودتان نه بر اساس نظرات دیگران.

• ماما و doula باید برای شما مناسب باشد و با شما مچ باشند.
• صرف نظر از مهارت آنها، هر دوی آنها باید نسبت به شما مهربان و با درک نسبت به شرایط باشند.
• هر دو ماما و doula باید نسبت به انتخاب شما احترام بگذارند.

اگر گزینه ای برای انتخاب کارکنان خود دارید، نگران نباشید کسانی را که بی احترامی می کنند را

کنار بگذارید. به ویژه برای اپیدورال، تغذیه با شیر مادر، داروهای ضد درد، مراقبت بعد از زایمان و سایر

جنبه های دیگر. کارشناسان باید دیدگاه های خود را در مورد مناسب ترین گزینه ها به اشتراک بگذارند،

و البته به تصمیمات شما نیز احترام می گذارند.

شما همیشه می توانید نظر خود را تغییر دهید

شما همیشه می توانید آن دسته از کارشناسانی که بی احترامی کرده و یا  نگرش منفی نسبت به شما

دارند، را کنار بگذارید. نقش هر دو ماما و doula این است که به شما کمک کنند تا احساس اعتماد به نفس

و راحتی داشته باشید، نه اینکه ناامنی و ناراحتی را ایجاد کنند. اگر هر کدام از این دو به تصمیمات شما

درمورد تغذیه با شیر مادر احساس مخالفی داشته باشند، یا تمایل به مصرف داروهای اپیدورال، ضد درد

و یا هر جنبه دیگری از مراقبت پس از زایمان، شما حق دارید آنها را کنار بگذارید و فرد دیگری را انتخاب کنید.

نتیجه

دانستن تفاوت بین ماما و doula به شما کمک خواهد کرد که بدانید که چه کارهایی می توانند برای شما

انجام دهند تا شما و نوزادتان در حین زایمان و پس از زایمان از شما حمایت کنند. شما می توانید تصمیم

بگیرید که کدام متخصص براساس نیازها، بودجه و منابع موجودتان مورد نیاز است. شاید مشخص کردن

کیفیت مناسب کارکنان پزشکی شما مهمتر از یک انتخاب است. لیستی از ویژگی های مورد نیاز در ماما

و doula را ذکر کنید و انتخاب خود را بر اساس آنها انجام دهید.